mijn poepies

ik wil jullie even voorstellen aan mijn 2 grote liefdes, GERRIT en HARRY. dit zijn airedale terriërs, een beetje vergeten ras, dat zeker in de jaren 60 en 70 enorm populaire was. onze honden komen uit gasselternijveenschemond bij de kennel van yvento'shome vandaan. wat een zaligheid om deze mannen in je gezin te hebben, ze hebben zo'n lekker eigenwijs karakter, waar ik van hou. je weet nooit van te voren wat de dag met ze gaat brengen. gerrit is de wat rustige,zelfverzekerde,aanhankelijke jongen, terwijl harry een enorme clown, wat jaloerse, op zichzelf staande jongen is, maar samen zijn ze 1 grote explosie van liefde, vriendschap, en gekkigheid. wouw, nu ik dit zo opschrijf, merk ik dat ik nog gekker op ze ben dan dat ik al was. ze zijn echt mijn grote kameraden.

hoe?

hoe ga je zo iets in het vat gieten? ik heb altijd gezegt'' geen hives, geen facebook, ik wil niet dat iedereen op de wereld zo maar in mijn leven kan spitten'', maar ja, die vooruitgang he.
nu kan ik nog schrijven wat ik wil, er zijn toch geen bekende die mijn blog adres hebben, maar als ik dat doorgeef aan familie en bekende, wordt het een ander verhaal. en wat ga ik op zo'n blog zetten?
werkstukken die ik heb gemaakt, foto's, of zomaar wat schrijven? ja, je moet er ook nog goed over na denken. zouden ze het wel leuk vinden, om te zien wat ik op dat moment belangrijk vind?
 weet je wat ik moet het maar gewoon gaan doen, en zie wel wat er uit komt. misschien schrijf ik 1 keer per maand, misschien iedere dag, het maakt toch lekker niet uit, want het is mijn blog en van niemand anders.
gr syl

nooit gedacht

ik een blog? aan me nooit niet. maar ja, als je aan al die mooie candy's mee wilt doen, word je eigenlijk wel gedwongen, om een blog te beginnen. maar je weet maar nooit, misschien ga ik het wel heeel erg leuk vinden.
nu graag alleen nog 24 uur per dag erbij, zodat ik iets meer tijd over ga houden om dit bij te houden, maar ik zal mijn best doen.gr syl